The magic paintbrush

0

http://learnenglishkids.britishcouncil.org/en/short-stories/the-magic-paintbrush

Реклама

The Magic Paintbrush

0

Rose loved drawing. She was very poor and didn’t
have pens or pencils. She drew pictures in the
sand with sticks. One day, an old woman saw
Rose and said, ‘Hello! Here’s a paintbrush and
some paper for you.’
‘Thank you!’ smiled Rose. She was so happy. ‘Hmmm, what can I paint?’
she thought. She looked around and saw a duck on the pond. ‘I know! I’ll
paint a duck!’
So she did. Suddenly, the duck flew off the paper and onto the pond.
‘Wow!’ she said. ‘A magic paintbrush!’
Rose was a very kind girl and she painted pictures for everyone in her
village. She painted a cow for the farmer, pencils for the teacher and
toys for all the children.
The king heard about the magic paintbrush and sent a soldier to find
Rose. ‘Come with me,’ said the soldier. ‘The king wants you to paint
some money for him.’
‘But he’s already rich,’ said Rose. ‘I only paint to help poor people.’
But the nasty soldier took Rose to the king. ‘Paint me a tree with lots of
money on it,’ he shouted.
Rose was brave and said, ‘No!’ So the king sent her to prison. But Rose
painted a key for the door and a horse to help her escape. The king
chased after her. So she painted a big hole, and splat! The king fell in.
Today, Rose only uses her magic paintbrush to help people who really,
really need help.

Մխիթար Սեբաստացու կենսագրություն(տարբեր կայքերից)

0

Մխիթար (ավազանի անունը՝ Մանուկ) Սեբաստացին սովորել է Սեբաստիայի Սբ. Նշան, ապա՝ Էջմիածնի, Սևանի, Կարինի վանքերում։ 1693 թ. մեկնել է Բերիա (այժմ՝ Հալեպ), որտեղ ծանոթացել է կաթոլիկ միսիոներների հետ։ 1696 թ. ձեռնադրվել է կուսակրոն քահանա, 1699 թ.՝ ստացել վարդապետական գավազան։ 1701 թ. Կոստանդնուպոլսում հիմնադրել է միաբանություն։ 1705 թ. Հռոմի իշխանություններից ձեռք բերելով վանք հիմնելու համաձայնություն՝ 1706 թ. Վենետիկին ենթակա Հունաստանի Մեթոն բերդաքաղաքում ձեռնամուխ է եղել վանքի կառուցմանը։

 

1712 թ. Հռոմի պապը Սեբաստացուն շնորհել է աբբահոր կոչում։ Խուսափելով թուրքական հարձակումներից՝ 1715 թ. միաբանությունը տեղափոխվել է Վենետիկ։ 1717 թվականին Վենետիկի Ծերակույտը հրովարտակով Սբ. Ղազար կղզին շնորհել է միաբանությանը։ Այստեղ Սեբաստացին կառուցել է եկեղեցի, բացել դպրոց, պատրաստել է միաբան-գործիչներ։ Սբ. Ղազարում նա զբաղվել է մատենագիտական աշխատանքով, ղեկավարել իր սաների բանասիրական հետազոտական աշխատանքները, կատարել թարգմանություններ, հրատարակել գրքեր։ Սեբաստացու մահվանից հետո միաբանությունը, ի պատիվ նրա, կոչվել է Մխիթարյան։ Դեռևս կենդանության օրոք նրան մեծարել են Երկրորդ Լուսավորիչ ազգիս, Երկրորդ Մեսրոպ և այլ պատվանուններով։

 

Portrait_de_Pierre_Mékhitar_(Saint_Lazare_des_Arméniens,_Venise)_(5182840694)(crop)

 

 

 

Учебный комплекс «Мхитар Себастаци»

0

Մի փոքրիկ ու հաճելի զբոսայգի կա Հայաստան կինոթատրոնի մոտ: Այն լի է ծառերով և ամռանը միշտ ստվերոտ է

այնտեղ: Մարդիկ գնում են այնտեղ շոգ ամռանը՝նստելու նստարաններին ծառերի տակ: Զբոսայգին շատ լավ են խնամում: Այստեղ միշտ մաքուր է և հանգիստ: Այստեղ չկան մեծ ատրակցիոններ և նույնիսկ հեծանիվ քշել չի թույլատրվում: Այգու մի փոքրիկ հատվածում երեխաների համար կան ճոճանակներ և սղարաններ: Վահան Տերյանի մի հուշարձան կա զբոսայգու կենտրոնում: Զբոսայգու մի ծայրում շատրվաններ կան, իսկ մյուս ծայրում մի մեծ պատ կա հայ մեծ գրողների, կոմպոզիտորների, բանաստեղծների, նկարիչների և դերասանների մեծ նկարներով: Ես սիրում եմ իմ ծնողների հետ գնալ այս զբոսայգին ամառվա շոգ երեկոներին: Մենք նստում ենք մի ծառի տակ և պաղպաղակ կամ ադի բուդի ուտում:

 

Возле кинотеатра Айастан есть маленький приятный парк.Там полно деревья и летом всегда прохладно.Люди ходят туда жарким летом чтобы сидять на скамейках под деревямы.Там нету больших атракционов и даже не разрешаеться водить велосипед.В маленьком углу парка для детей есть качели.В центре парка есть памятник Ваана Теряна.В конце парка есть фонтаны,а в другом конце есть огромная стена с большими картинками армянских великих писателей,композиторов,поэтов,художников и актерев.Я люблю с моеми родителями ходить в этот парк жаркими летнимы вечерами.Мы сидим под деревем и кушаем мороженное и поп-корн.

The Public Garden near the cinema Hayastan

0

The Public Garden near the cinema Hayastan

There is a small lovely public garden near the cinema Hayastan. It is full of trees and even in summer it is always shady there and people go there on hot summer days to sit on the benches under the trees. They take care of the garden very well. It is always clean and calm here. There aren’t any big attractions here and even riding bicycles is not allowed.  There are slides and swings for little children in a small part of the garden. There is a monument to Vahan Teryan in the centre of the garden. There are fountains at one end of the garden, and at the other end there is a wall with big pictures of great Armenian writers, composers, poets, artists and actors. I like to go to this garden with my parents on hot summer evenings. We sit under a tree eating ice-cream or popcorn.   

 

Մի փոքրիկ ու հաճելի զբոսայգի կա Հայաստան կինոթատրոնի մոտԱյն լի է ծառերով և ամռանը միշտ ստվերոտ է 

 այնտեղ: Մարդիկ գնում են այնտեղ շոգ ամռանը՝նստելու նստարաններին ծառերի տակԶբոսայգին շատ լավ են խնամում: Այստեղ միշտ մաքուր է և հանգիստ: Այստեղ չկան մեծ ատրակցիոններ և նույնիսկ հեծանիվ քշել չի թույլատրվում: Այգու մի փոքրիկ հատվածում երեխաների համար կան ճոճանակներ և սղարաններ: Վահան Տերյանի մի հուշարձան կա զբոսայգու կենտրոնում: Զբոսայգու մի ծայրում շատրվաններ կան, իսկ մյուս ծայրում մի մեծ պատ կա հայ մեծ գրողների, կոմպոզիտորների, բանաստեղծների, նկարիչների և դերասանների մեծ նկարներով: Ես սիրում եմ իմ ծնողների հետ գնալ այս զբոսայգին ամառվա շոգ երեկոներին: Մենք նստում ենք մի ծառի տակ և պաղպաղակ կամ ադի բուդի ուտում: 

The Public Garden near the cinema Hayastan

0

The Public Garden near the cinema Hayastan

There is a small lovely public garden near the cinema Hayastan. It is full of trees and even in summer it is always shady there and people go there on hot summer days to sit on the benches under the trees. They take care of the garden very well. It is always clean and calm here. There aren’t any big attractions here and even riding bicycles is not allowed.  There are slides and swings for little children in a small part of the garden. There is a monument to Vahan Teryan in the centre of the garden. There are fountains at one end of the garden, and at the other end there is a wall with big pictures of great Armenian writers, composers, poets, artists and actors. I like to go to this garden with my parents on hot summer evenings. We sit under a tree eating ice-cream or popcorn.   

 

Մի փոքրիկ ու հաճելի զբոսայգի կա Հայաստան կինոթատրոնի մոտԱյն լի է ծառերով և ամռանը միշտ ստվերոտ է 

 այնտեղ: Մարդիկ գնում են այնտեղ շոգ ամռանը՝նստելու նստարաններին ծառերի տակԶբոսայգին շատ լավ են խնամում: Այստեղ միշտ մաքուր է և հանգիստ: Այստեղ չկան մեծ ատրակցիոններ և նույնիսկ հեծանիվ քշել չի թույլատրվում: Այգու մի փոքրիկ հատվածում երեխաների համար կան ճոճանակներ և սղարաններ: Վահան Տերյանի մի հուշարձան կա զբոսայգու կենտրոնում: Զբոսայգու մի ծայրում շատրվաններ կան, իսկ մյուս ծայրում մի մեծ պատ կա հայ մեծ գրողների, կոմպոզիտորների, բանաստեղծների, նկարիչների և դերասանների մեծ նկարներով: Ես սիրում եմ իմ ծնողների հետ գնալ այս զբոսայգին ամառվա շոգ երեկոներին: Մենք նստում ենք մի ծառի տակ և պաղպաղակ կամ ադի բուդի ուտում: 

Մարտիրոս Սարյան մասին

0

Կենսագրություն

Սարյանի նախնիները եղել են անեցի, որ գաղթել են Ղրիմ, մասնակցել տեղի հայկական գաղթավայրի հիմնադրմանը։ Նրանց շառավիղները Ղրիմից տեղափոխվել և մասնակցել են Նոր Նախիջևյան հայկական գաղութի ստեղծմանը։ 1895 թվականին Սարյանը ավարտել է տեղի հանրակրթական երկլեզվյան (հայերեն,ռուսերեն) ուսումնարանը։ Հ. Արծաթպանյանի ղեկավարությամբ մասնագիտական նախնական գիտելիքներ ստանալուց հետո, 1897-1904 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի գեղանկարչության բաժնում։ 1901-ին, առաջին անգամ, մեկնել է Կովկաս, եղել Երևանում, Աշտարակում, Վաղարշապատ, Սևանում, 1902 թվականին՝ Անիում։ Ճամփորդության ընթացքում, ինչպես և հետագա տարիներին, հափշտակությամբ ուսումնասիրել է իր ժողովրդի պատմությունը, նիստուկացը, մշակույթը, ճարտարապետության, քանդակագործության, որմնանկարչության և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի հուշարձանները, որը վճռական ազդեցություն է ունեցել Սարյանի աշխարհայացքի և ստեղծագործական մեթոդի ձևավորման ու զարգացման վրա։ 1903 թվականին ավարտել է ուսումնարանի հիմնական դասընթացը և մոտ երկու տարի կատարելագործվել նույն հաստատությանը կից Վ. Ա. Սերովի և Կ. Ա. Կորովինի «Դիմանկարի արվեստանոցում»։ Ուսումնառության տարիներին մոտիկից շփվել է ռուս մտավորականության լավագույն ներկայացուցիչներից շատերի հետ, ինչը զգալի նշանակության է ունեցել նրա՝ առաջադեմ մտավորականի և քաղաքացի արվեստագետի դիրքորոշման մեջ։

Արդեն ինքնուրույն դիմագիծ ու ոճ ունեցող արվեստագետը հաճախ է ճանապարհորդել. 1910 թվականին եղել է Կոնստանդոպոլսում, 1911 թվականին՝ Եգիպտոսում, 1913 թվականին՝ Պարսկաստանում։ Վերադառնալով ուղևորություններից՝ Սարյանը ակտիվորեն մասնակցել է «Ոսկե Գեղմ» («Золотое руно»), «Արվեստի աշխարհ» («Мир искусства») և այլ ընկերությունների ցուցահանդեսներին։ «Գլիցինիաներ», «Մրգեղենի կրպակ», «Փողոց Կոստանդնուպոլսում» (երեքն էլ՝ 1910) նկարները առաջին անգամ գնել է Տրետյակովյան պատկերասրահ։

1915 թվականին, Մեծ Եղեռնի օրերին Սարյանը աշխատել է «Հայերին օգնող մոսկովյան կոմիտեում»։ Մեկնել է Էջմիածին՝ թուրքական սրից հալածական հայ գաղթականներին տեղում օգնություն ցույց տալու համար։ Հովհաաննես Թումանյանի, Գ. Հովսեփյանի և հայ այլ մտավորականների հետ, մոլեգնող համաճարակի պայմաններում, բոլոր ջանքերը գործադրել է Արևելյան Հայաստանում ապաստանած արևմտահայերի վերջին մնացորդներին մահվան ճիրաններից փրկելու համար։ Անքուն գիշերների հետևանքով և տեսածի ծանր տպավորության տակ հոգեկան ցնցում է ստացել։ Հովհաննես Թումանյանի հանձնարարությամբ Սարյանին տեղափոխել են Թիֆլիս՝ հիվանդանոց։ 1916 թվականին, Վարդգեզ Սուրենյացի, Փարոս Թերլեմեզյան, Եղիշե Թադևոսյանի և այլոց հետ մասնակցել է Հայ արվեստագետների միության ստեղծմանը, Վարդգես Սուրենյանցի հետ ձևավորել Վալերի Բրյուսովի «Հայ պոեզիան հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը» անթոլոգիան, 1919 թվականին Նոր Նախիջևանում հիմնել է գավառագիտական թանգարան։

Сарьян,_Мартирос_Сергеевич